Thai Doctor in Melbourne

คือการอยู่เวรตั้งแต่ 5 โมงเย็นถึง 2 ทุ่มครึ่ง แล้วจะมีหมอเวรดึกมารับเวรต่อตอนประมาณ 2 ทุ่ม ตอนอยู่วอร์ด oncology (วอร์ดโรคมะเร็ง) นั้น เวรเย็นต้องครอบคลุมวอร์ดอายุรกรรมเฉพาะทางหลายวอร์ด คือ วอร์ดผู้ป่วยโรคปอด วอร์ดผู้ป่วยโรคไต วอร์ดโรคมะเร็ง วอร์ดโรคทางเดินอาหาร วอร์ดผู้ป่วยสุราและยาเสพติด จะมีหมออีกคนที่ครอบคลุมวอร์ดอายุรกรรมที่เหลือ ส่วนวอร์ดศัลยกรรมนั้น ก็จะมีหมอที่ทำงานแผนกศัลยกรรมสลับกันมาอยู่เวร แต่หากเวรเย็นบังเอิญมาลงที่วันเสาร์อาทิตย์นั้น แทนที่จะอยู่เวรตั้งแต่ตอนเย็นก็ต้องมาอยู่ตั้งแต่ 8 โมงเช้าถึง 2 ทุ่มครึ่ง รวม 12.5 ชั่วโมงพอดี โชคดีที่อยู่แค่เดือนละวันเท่านั้น

งานหลักของเวรเย็นนั้น คือ เคลียร์งานต่างๆ ที่เหลือจากเวรเช้า แต่ไม่เฉพาะวอร์ดของตัวเองเท่านั้น ต้องเคลียร์งานที่เหลือของวอร์ดที่เรารับผิดชอบด้วย หากมีปัญหาอะไรเกินขึ้นในวอร์ดเหล่านั้น พยาบาลก็จะเพจเรียกตามเราให้มาดู อีกทั้งหากมีคนไข้ใหม่ในวอร์ดที่เรารับผิดชอบต้องได้นอนในรพ. ก็ต้องลงไปดูคนไข้ที่ห้องฉุกเฉิน รับคนไข้ (ซักประวัติ ตรวจร่างกาย เขียนเอกสารต่างๆ ให้เรียบร้อย) ก่อนที่คนไข้จะถูกย้ายเข้าวอร์ดแต่งานส่วนใหญ่ที่ถูกตามให้ดูคนไข้คือ เปลี่ยนเข็มสายน้ำเกลือ เขียนรายละเอียดของยาใหม่ (ต้องอัพเดททุกอาทิตย์) คนไข้เจ็บอก คนไข้ความดันต่ำ คนไข้ล้ม ฯลฯ หากมีปัญหาอะไร ก็สามารถโทรถาม ปรึกษา registrar ที่อยู่เวรกับเราได้

หากอยู่เวรวันเสาร์ หรือ อาทิตย์ งานหลักก็เหมือนกัน แต่เวลาช่างยาวนานเหลือเกิน หากยุ่งก็ลำบากหน่อยเพราะอยู่คนเดียวคุมหลายวอร์ด หากสบายก็น่าเบื่อ เพราะเวลาสิบสองชั่วโมงครึ่งนี่ นาน...น มาก  แต่ที่สบายกว่าบ้านเราคือ หากไม่อยู่เวรวันเสาร์หรืออาทิตย์ เราก็ไม่ต้องไปดูคนไข้ของวอร์ดเราเลย มีเวลาส่วนตัว ไปทำอะไรที่ไหนก็ได้ ไม่มีใครโทรหรือเพจตาม Resident ที่อยู่เวรก็ไม่ต้องไปราวด์วอร์ดเพราะมี registrar ที่อยู่เวรไปราวด์แล้ว ยกเว้นถ้า registrar วอร์ดเราอยู่เวร เราก็ไปราวด์กับเค้าก็ได้ (ถ้าขยันหน่อย)

นานๆ ทีอยู่ทีค่อยยังชั่ว แต่โดยรวมแล้วยังไงก็ยังสบายกว่าอยู่เวรบ้านเราเยอะเลยค่ะ มีอยู่ครั้งนึงที่อยู่เวรเย็นแล้วจำได้ไม่มีวันลืมเลย เดี๋ยวจะเล่าให้ฟังคราวหน้าค่ะ